Bία - Μορφές βίας	Φωνές & ψίθυροι	Βοήθεια/Yποστήριξη	Eπικoινωνία

βία & λεσβίες Βία σε λεσβιακές σχέσεις - πρακτικές συμβουλές μύθοι & στατιστικές ανήλικο δικαίωμα δικαιώματα παιδιού) βιβλιογραφία σύνδεσμοι έρευνα φορέων	Καμιά ανοχή στη Βία, 365 μέρες το χρόνο!
	η πρόσθετη βία που αντιμετωπίζουν οι λεσβίες

'Ενας από τους σημαντικούς λόγους που δεν ξέρουμε πόσες λεσβίες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα βίας μέσα στην οικογένεια και στη σχέση τους, είναι ότι καμιά και κανένας δεν θέλει να ξέρει. Το ίδιο ισχύει και για επιδημολογικά στοιχεία για τα προβλήματα υγείας των λεσβιών, ιδιαίτερα μια κι ακόμα και το σύστημα υγείας δεν θέλει να τις ξέρει. εκτός απο τις βασικές μορφές βίας.. α. εύκολα ορατής, και β. οχι-τόσο-ορατής.. που αντιμετωπίζουν όλες & όλοι (αλλα πάντα πεισσότερο οι γυναίκες..) Το κόστος (και ο φόβος) της αποκάλυψης της σεξουαλικής μας ταυτότητας (σε συνομήλικους, συναδέλφους, οικογένεια..), ούτε που συγκρίνεται με καμια παρόμοια αποκάλυψη των ετερόφυλων. Ιδιαίτερα το ψυχολογικό κόστος, η κοινωνική απομόνωση, η σοβαρή πιθανότητα αποπομπής από την εργασία, οι πιέσεις από την οικογένεια, η απομάκρυνση φίλων και συγγενών.. Ο ίδιος φόβος μας εμποδίζει να καταγγείλουμε τη βία μέσα στην (μητρική/πατρική) οικογένεια, αλλά και μέσα στη λεσβιακή μας σχέση και να ζητήσουμε βοήθεια. Ποιος δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας υποστηρίζει τις γυναίκες με εναλλακτική σεξουαλική ταυτότητα όταν αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στο σπίτι, χωρίς ομοφοβία και χωρίς να τις φορτώσει πρόσθετες διακρίσεις ; Κι ιδιαίτερα τις έφηβες ή πολύ νέες (16-20 ετών)? Εκανα μερικά τηλέφωνα σήμερα κι έφερα σε αμηχανία αρκετούς "υπεύθυνους".. (και φυσικά όλοι είχαν κάποιον "πιο αρμόδιο" να με παραπέμψουν.. ο οποίος ή η οποία "πιο αρμόδια" είτε δήλωνε αναρμόδια, είτε απουσίαζε από το γραφείο της/του). προσπα8ούμε να .. Κάνουμε μια σχετική έρευνα.. Ολοκληρη η κοινωνία και το κράτος μας φέρεται με αρκετές από τις τυπικές γνωστές μορφές βίας.. Μας αποκλείει κοινωνικά και εργασιακά, μας πιέζει να σιωπούμε και να κρυβόμαστε, μας φορτώνει τύψεις.. γιατί υπάρχουμε!, δεν μας υποστηρίζει με κανένα τρόπο αν τολμήσουμε να μην κρύψουμε τη σεξουαλική μας ταυτότητα, μας στερεί βασικά και αστικά δικαιώματα - λες και μόνο αυτό το κομμάτι της ταυτότητάς μας αρκεί για να δικιολογήσει τη στέρηση δικαιωμάτων! Ακόμα και γυναικείες οργανώσεις "κατά της βίας" προσπαθούν να στηρίζουν το μύθο ότι τάχα "οι γυναίκες δεν κακοποιούν ποτέ".. και φυσικά αν βγούμε εμείς και καταγγείλουμε την καταπίεση που βιώνουμε τόσο συχνά από τις συντρόφους μας - κι αρκετές φορές σε νεαρή ηλικία κι από τις μαμάδες μας.. αλλά και την κατάχρηση εξουσίας που συνηθίζουν να εφαρμόζουν όλες οι γυναίκες που έχουν κάποια εξουσία, "θα στεναχωρηθούν πολλές" και "δεν είμαστε έτοιμες γι αυτό" και "δεν θα ακουστεί καθόλου καλά" .. όπως μας είπαν φίλες λεσβίες ακτιβίστριες όταν άκουσαν ότι ασχολούμαστε με το θέμα της καταπίεσης από γυναίκες-προς- γυναίκες. Οι πιο συνηθισμένες μορφές βίας και κακοποίησης που αντιμετωπίζουν οι περισσότερες λεσβίες, συχνά μακροχρόνια και συνήθως χωρίς καμιά άλλη πιθανή διέξοδο από το να φύγουν μακρυά (αν έχουν τα ελάχιστα απαραίτητα μέσα..), αρχίζει σε πολύ νεαρή ηλικία, από τους γονείς, τα αδέρφια και τους πολύ οικείους (όπως και σε πολλές μη- λεσβίες νεαρές γυναίκες). Που μας ταϊζουν την κοινωνική και θεσμική βία εναντίον μας σε ενισχυμένες δόσεις, συνοδευόμενες από πολύ προσωπικούς συναισθηματικούς εκβιασμούς και "πατώντας" γερά κι ανυποχώρητα πάνω στην σίγουρη οικονομική, συναισθηματική καικοινωνική εξάρτηση της έφηβης και της νεαρής γυναίκας απο την οικογένειά της. Χρειάζεται να κρυβόμαστε απο παντού για να μην μάθουν τίποτα.. για την αλήθεια μας. Αν τύχει και το μάθουν ή ακόμα κι αν το υποψιαστούν.. αρχίζουν άμεσα οι ψυχολογικοί εκβιασμοί .. " θα με πεθάνεις" .. "δεν νοιώθω καλά".. που μπορεί να κλιμακωθούν στην παραμικτή αφορμή και σε ευγενέστερες μητρικές και πατρικές υποσχέσεις τύπου "θα σε αποκληρώσω" και "να φύγεις αμέσως από το σπίτι ΜΟΥ". Αν δεν φτάσουν στην έξωση (ή πριν από την έξωση, ή πολύ εντονότερα αν στο πουν και δεν φύγεις, γιατί δεν έχεις πουθενά να πας..), έχεις εξασφαλίσει άμεσα συμβόλαιο όλων των γνωστών μορφών ελέγχου και υποτίμισης και ψυχολογικής βίας και ανάκρισης και περιορισμών της ελευθερίας σου και των βασικών σου δικαιωμάτων και κάθε λεκτικής βίας με ασήμαντες αφορμές και απομόνωσης και "απαγόρευσης" επικοινωνίας με τις φίλες σου. Πολλές απο τις "φίλες σου" έχουν ήδη απομακρυνθεί μόνες τους, όσες έχουν απομείνει θεωρούνται όλες αυτόματα "ύποπτες" λεσβιασμού, χωρίς να χρειάζεται καμιά απόδειξη. Και σοβαρές προσπάθειες να σε παντρέψουν άρον-άρον με τον πρώτο τυχόντα και, σε ακραίες περιπτώσεις, ακόμα και σεξουαλική κακοποίηση ή ακόμα και βιασμούς είτε από άνδρες μέλη της οικογένειας, είτε από φίλους και γνωστούς που σου φέρνουν στο σπίτι για "να μάθεις να σου αρέσει ο άνδρας". Και, εκτός απο την σεξουαλική κακοποίηση, σε όλα τα άλλα να πρωτοστατεί συχνά η μάνα.

η πρόσθετη βία που αντιμετωπίζουν οι λεσβίες - σελ. 2

Κι αυτά δεν είναι σπάνια περιστατικά που τυχαίνουν σε εξαιρετικές περιπτώσεις σε τίποτα μακρυνές ολοκληρωτικές χώρες.. Ιδιαίτερα για τη σεξουαλική κακοποίηση έχουμε καταγγελίες από την επαρχία (προτεύουσες νομών και κωμοπόλεις) σήμερα - Οκτώβριος 2004. 'Ολα τα άλλα τα έχουμε περάσει σχεδόν όλες μας. Κι έπειτα από όλα αυτά μεγαλώνεις.. πιάνεις μια δουλιά και καταφέρνεις να φύγεις από το σπίτι "τους" - εκτός βέβαια από όσες παντρεύτηκαν τον πρώτο τυχόντα και κουβαλάνε τους δικούς τους σταυρούς.. όσο αντέχουνε. Τολμάς κάποια στιγμή μια σχέση, κουβαλώντας φυσικά όλη την κοινωνική καταπίεση κι όλες τις εφηβικές πληγές στην αυτοεκτίμισή σου και στη συναισθηματική σου ικανότητα να εμπιστευτείς.. και τον εαυτό σου κι οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο. Πώς να ξεχάσεις ότι ήταν οι πιο "δικοί" σου κι αυτοί που σε αγαπούσαν πιο πολύ και τα μοναδικά σου στηρίγματα στον κόσμο που σε σταύρωναν μέχρι χτες.. κι ίσως ακόμα και σήμερα ? Και βέβαια, ερωτεύεσαι -συνήθως- άλλη μια λεσβία, δηλαδή άλλη μια γυναίκα που "δεν είναι φυσιολογική" και που από χέρι μπορείς να την υποτιμάς και να μην την εμπιστεύεσαι, τουλάχιστον ελαφρά λιγότερο από όσο τον ίδιο τον εαυτό σου. Και συνεχίζεις να βιώνεις τον κοινωνικό αποκλεισμό και την πίεση καθημερινά. Και ζεις μέσα στην υποτίμηση, στην σιωπή και στην τύψη - για όλα φταίει αυτή η διαφορετικότητά σου.. Κι εκείνη το ίδιο φυσικά. Κι είτε δεν ξέρεις κανένα άλλο λεσβιακό ζευγάρι για να δεις.. πώς ζούνε οι άλλες λεσβίες κι ανάλογα να ξεσηκώσεις ή να αποφύγεις θετικές κι αρνητικές τους συμπεριφορές, πρέπει να ανακαλύψεις μόνη σου τον τροχό.. 'Η, κάπως αργότερα, αρχίζεις να γνωρίζεις κι άλλες λεσβίες και "μαθαίνεις" επίσης ότι "οι λεσβιακές σχέσεις δεν διαρκούνε, σε σπάνιες περιπτώσεις λίγα χρόνια.." και ξέρεις πλέον με σιγουριά ότι κι η δική σου η σχέση δεν πρόκειται να κρατήσει. Είσαι πανέτοιμη τώρα να φτύσεις όλα τα παραπάνω μαζεμένα στη μούρη της σχέσης σου στην παραμικρή ασήμαντη αφορμή - ή να της ζητάς με κάθε πρόσφορο τρόπο καθημερινά υπερβολικές αποδείξεις για τα πάντα.. ιδιαίτερα για το πόσο τρομερά σε εκτιμάει, για το πώς δεν μπορεί ούτε να σκεφτεί να ζήσει χωρίς εσένα.. αλλά και να μην έχεις κανέναν άλλο άνθρωπο να δοκιμάζεις πάνω του την πληγωμένη σου δύναμη. Κι εκείνη φυσικά βρίσκεται σε κάποια αντίστοιχη εξίσου φορτωμένη ψυχοσυναισθηματική κατάσταση. Και δεν έχετε καμιά υποστήριξη ούτε από οικογένεια, ούτε από κανένα φορέα, ούτε τολμάτε να απευθυνθείτε σε κανένα σύμβουλο οικογενειακό ή άλλο, .. Η κούρσα ήδη βρίσκεται μπροστά στην κρίσιμη στροφή.. Το μόνο που παίζεται ουσιαστικά είναι ποια απο τις δυο θα σπάσει πρώτη. Τώρα που ξέρεις, πες μου εσύ, τί πιθανότητες έχει κάθε τέτοια σχέση να μη κινδυνέψει να γίνει βίαιη αργά ή γρήγορα ? Τουλάχιστο στα ίδια ποσοστά με τα άλλα είδη σχέσεων.. Ερχονται μετά οι "ειδικοί" και σου λένε "οι γυναίκες δεν είναι ποτέ βίαιες" και "δεν υπάρχει βία στις σχέσεις γυναικών, γιατί είναι ισότιμες και γιατι δεν είναι στη φύση των γυναικών να προσπαθούν να επιβληθούν." Περίεργο. Εσύ θυμάσαι όλη σου τη ζωή οι γυναίκες που αγάπησες πιο πολύ και που ισχυρίζονταν ότι σε αγαπούσαν κι αυτές, να μην ταιριάζουν καθόλου με τις περιγραφές των ειδικών. Πρώτα η Μητέρα. Επειτα η πρώτη σου αγάπη. Κι έπειτα οι άλλες στη σειρά. Ευτυχώς, στις τελευταίες έχεις όλο και λιγώτερες προσδοκίες, όλο και λιγώτερες ευαισθησίες, όλο και μικρότερη εμπιστοσύνη, όλο και λιγώτερες πιθανότητες να ξαναπληγωθείς. " Οι ιστοί που κλείνουν τις πληγές είναι σχεδόν σαν τους υγιείς, μόνο που είναι πιο σκληροί, δεν έχουν την ίδια ευαισθησία." Aθήνα, Νοέμβριος 2004 Ομάδα επικοινωνίας & ενημέρωσης γυναικών Σαπφίδες - www.sapphogr.net