Θέλω νά 'ρθεις
της Αργώ-Χίος

Ιούνιος 2004

ΕΙΜΑΙ ΛΕΣΒΙΑ..?? ΦΥΣΙΚA' ΌΧΙ! ΧΙΩΤΙΣΣΑ ΕΙΜΑΙ!


Ουφ, ξανά στην έδρα μου.Τέρμα το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα!

Δευτέρα 19:55 με ένα ελικοφόρο τάρταλο ξεκίνησα από την μυροβόλο (Χίο) την μικρή μου απόδραση. Ανυπόμονη και γεμάτη ενέργεια και ένταση ξέφυγα για μια μέρα (και δυο νύχτες! ;-) ) από την καθημερινότητα μου. Αφορμή / δικαιολογία ένα γραφειοκρατικό λούκι που τραβάω κάτι χρόνια τώρα αλλά, σιγά μη δεν το εκμεταλλευόμουν!!! Μετά από ένα δίωρο στο Σταθμό Λαρίσης συναντώ το διαδικτυακό φιλαράκι την Hermeia (παιδί τζιμάνι, με τσαγανό και νεύρο, παθιασμένη και βαθιά ερωτευμένη με όλες τις γυναίκες νομίζω, ταγμένη στην ενημέρωση / πληροφόρηση και φροντίδα τους) και γύρω στις 11 στο Troll ! Χώρος όμορφος ζεστός και οικείος. Μια γωνιά καθαρά «δική μας»! Δευτέρα και κόσμος όχι πολύς αλλά χαμογελαστός και γνώριμος ! Ναι συνάντησα και μια συντοπίτισσα (ονόματα δε λέμε υπολήψεις δεν θίγουμε αλλά μύριζε το μαγαζί Αιγαίο !) Ήπιαμε κάνα δυο είπαμε περισσότερα, θαύμασα την ανάγκη της Hermeia να παλέψει να διεκδικήσει περισσότερα για τις γυναίκες και ειδικότερα τις λεσβίες, μάζεψα περιοδικά και άλλα έντυπα (ακόμα δεν τα διάβασα, τα 'χω σ ένα κόκκινο φάκελο όπως τους αρμόζει και τα φυλάω για το βράδυ) και φύγαμε τελικά για το σπίτι της όπου θα μου' δειχνε τη συλλογή της με τις φωτογραφίες (φτιάχνω κι εγώ μια συλλογή με αναπτήρες για να παρασύρω κάνα κοριτσάκι σπίτι μου άμα με παρατήσει η γυναίκα μου.. χιχι!) και τελικά ξημερωθήκαμε συζητώντας!

Το πρωί πανικός να φτάσω εγκαίρως (ε να κάνουμε και καμιά δουλειά, ναι?) πάλευα με σφραγίδες και γνησιότητες υπογραφών μέχρι το μεσημέρι και ραντεβού με την (κακόμοιρη) προσωπική για δυο νύχτες και μια μέρα ξεναγό μου για φαγητό. Ένα υπόγειο / κατώγι κοντά στην αγορά από αυτά που κανένας τουρίστας, ελληνόφωνος ή μη δεν ανακαλύπτει από μόνος του ! Μελιτζάνα, κολοκύθι λαδερά, σαλάτα και ψαράκια ψητά.. μμμμμμ ! Ένα μπανάκι να φύγει η μαυρίλα (α πα πα πα! πώς ζείτε έτσι??) λίγο μακιγιάζ (έτσι για να μπερδέψω τις λάτρεις του σπορ διαχωρισμού των γυναικών σε butch και femme) και γραμμή για τα Εξάρχεια στην οδό Ερεσού 12 για την συνάντηση της Λεσβιακής Ομάδας Αθήνας ! Αγωνιστικοί χαιρετισμοί από την Ομάδα Χίου (στα γεννοφάσκια της ακόμα, μετράμε τα μέλη σε μια παλάμη, ανοιχτή) και συστάσεις! Πρόσωπα που δεν θα ξεχάσω (δεν είναι απειλή), ονόματα (που κάποια ξέχασα αλλά χαλάλι μου, το outing είναι προσωπική υπόθεση του καθενός).. πληροφορίες γνώσεις, κονκάρδες, ζήλια για το «αντιρατσιστικό» που δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ και να συνεισφέρω, και grand finale σε σουβλακαδερί με μπυρίτσες, πικάντικες κουβεντούλες, και αστρολογικές προβλέψεις!!!
Χαρήκαμε όλοι πολύ και σκορπίσαμε.

Μια στάση στο Στέκι των Μεταναστών (δίπλα στο 'Aρωμα), και το πρώτο σκληρό (μμμμ drambuie αγαπημένο) ποτό στο 'Aρωμα ! 'Aλλος ένας λατρεμένος χώρος από πολλές απόψεις!!! Πέρα από την αισθητική του και τους ζεστούς ανθρώπους που πάντα βλέπω εκεί σε κάθε μου εξόρμηση, τους τελευταίους μήνες πιο πολύ για εκείνο το ρολό που κρέμεται αριστερά από το μπάρ που γαργαλάει αναίσχυντα το ψώνιο και τις καλλιτεχνικές μου ανησυχίες!!! Θερμή παράκληση: πάρτε κ ένα κομματάκι κάρβουνο? με τόση έμπνευση τριγύρω μπορούν να βγουν αριστουργήματα!!!

Επόμενη στάση sodade. Ένα μαγαζί του οποίου την ύπαρξη γνωρίζω χρόνια αλλά ποτέ πριν δεν έτυχε να πάω. Πρώτη φορά είδα τόσα πολλά όμορφα αγόρια μαζεμένα!!! Δε λέω, μου ήταν αισθητή η έλλειψη της θηλυκής παρουσίας αλλά πάλι σκέφτηκα ότι ίσως ήταν λόγω της ημέρας (Τρίτη). Αυτό όμως που με κέρδισε πραγματικά, ήταν ο χώρος πίσω, ήρεμος και χαλαρός, χωρίς συνωστισμό, με τα βαθιά πορτοκαλί (ή μου φάνηκε?) στρώματα και τα μαξιλάρια που μπορούσες πραγματικά να αράξεις και να απολαύσεις το ποτό σου? Βέβαια επικίνδυνο για δυο λόγους, πρώτον αν είσαι ταλαιπωρημένη και πιωμένη (όσο εγώ) μπορεί να παραχαλαρώσεις και να συναγωνιστείς τα ηχεία σε ένταση με ένα εντελώς άκομψο ξέφρενο ροχαλητό ή .... αν έχεις ανάλογη παρέα και διάθεση να ξεφύγεις και μαζί με τα εισιτήρια για ποτάκι στην είσοδο να κόβουν και για δημόσια θεάματα!

Eυσεβείς πόθοι να είναι και το so bar so food ανοιχτό.. δεν εισακούσθηκαν! (και ήθελα να τσεκάρω αν η τσαχπίνα σερβιτόρα είναι όσο straight όσο θέλει να δείχνει, γκρρρρ!!)

Ανασυγκρότηση.. ανά χείρας πλήρης εξάρτηση (και κάτι μαύρα σουτζουκάκια που σήκωσα από την Αθηνάς) και vamos a el Βενιζέλος ξημέρωμα Τετάρτης με τις μπαταρίες γεμάτες και τα πόδια να καταρρέουν από κούραση..

Ως την επόμενη απόδραση (αν δεν έχω κάτι συγκλονιστικό νωρίτερα) σας φιλώ!