Θέλω νά 'ρθεις
της Αργώ-Χίος

Μάρτιος 2005

Θέλω να 'ρθείς

Τα θέλω μου πολλά μα δεν τολμώ
 Ούτε σε μένα πώς σε σένα να τα πω..
 Είναι ντροπή να τά 'χω να υπάρχουν
 Κι ας μείνουν μόνα τους εκεί που δεν κοιτώ

Είναι στιγμές όμως που σπαν οι αντιστάσεις
 Κάγκελα σίδερα κλωστές τρίχες ατσάλια
 Γίνομαι όλη ένα θέλω τίποτα άλλο
 Μα η φωνή μου έχει γίνει πια σμπαράλια

Πιάνω να γράψω μα ανόητα τα γραπτά μου
 Τί λέξεις μείναν τις κουρέλιασα από χρόνια
 Τις πήρε όλες κύμα τρόμος και σε μένα
 Κύμα που τό 'πλασα από καμένα χιόνια
 
Και τα πινέλα μου στεγνά κι αυτά κομμάτια
 Κοίτα να δεις άχρωμα τόξα περηφάνιας ανεμίζουν
 Μου γρατζουνάνε τα αποκαμωμένα μάτια
 Που απελπισμένα προσπαθούν να με κοιμίσουν
 
'Aντε χαλάλι μου άλλη μια και μια δική σου
 Φωνές χαμένες πουθενά κ εσύ ..φυγή σου.
 Χαμογελάω ρε για πείσμα σου το ψώνιο μου ..χαράμι;
 Διεκδικώ το θέλω μου πονώντας μα χαλάλι!