| |
mainstream "Ελληνικές ταινίες" με λεσβίες
Mην περιμένετε κανένα αληθινό ρεαλισμό και κανένα happy end εδώ.. οι περισσότερες
ταινίες αντικατοπτρίζουν την κοινή γνώμη της εποχής τους, είναι φτιαγμένες για να πολλαπλασιάζουν την λεσβοφοβία
και για να "εκπαιδεύουν" κάθε ενδιαφερόμενη και ενδιαφερόμενο ότι τάχα "οι λεσβίες είναι πάντα παραβατικές, εγκληματίες,
κλέφτρες, δολοφόνοι .. και πάντα θα έχουν ένα απαίσιο τέλος".
'Η, ακόμα χειρότερα, απλά αναμασούν την πεπαλαιωμένη συνταγή : "κοινωνικό δράμα όπου η γυναίκα ή και η κόρη κάποιου..
λίγο ή περισσότερο σπουδαίου άνδρα είναι λεσβία, μαζί με κάποια εγκληματία συνήθως, και συνεχίζουν να εγκληματούν κι οι δυο..
από μεγάλες μπάζες μέχρι και φόνους.. μέχρι να παρουσιαστεί "ο ήρωας" και να τις πιάσει ή και να τις σκοτώσει ..
Λυπούμαστε ειλικρινά για την ταινία του 2004 .. μπορεί και να είχε κάποιο ενδιαφέρον αν δεν ξαναζέσταινε απλά την
παλιά ρατσιστική συνταγή με λίγα πρόσθατα μυρωδικά ..
Αλλά βέβαια όταν ακούς "λεσβιακή ταινία χρηματοδοτούμενη από το ΕΚΚ" .. τί περιμένεις ?
Πάντως όχι καμιά ταινία που να πρωθεί την ισότητα και τα ίσα δικαιώματα, ούτε καμιά ταινία που να δείχνει αληθινές
καθημερινές λεσβίες γυναίκες που τα καταφέρνουν, ούτε ακόμα βέβαια κανένα καλό λεσβιακό γάμο, παιδιά και happy end
.. ούτε καν μια ταινία βρε αδερφή που να αφήνει στο τέλος ερωτηματικά, ένα ανοιχτό εισητήριο ας πούμε όπου δεν ξέρεις
πού θα πάνε και τί θα κάνουν μετά οι ηρωίδες.. Εκτός από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου ένα ή λίγα άτομα κατάφεραν να ξεφύγουν από τα
δεδομένα ταμπού, συνήθως με προσωπικό κόστος & χωρίς credit .. Αλλά αυτό ακόμα είναι ένα σπανιότατο φαίνόμενο κεραυνού εν αιθρία.
Οι περισσότερες από τις ταινίες αυτές ανήκουν στην κατηγορία "blue video" ή σε πιο ελληνικά: "soft-porn"
και σίγουρα δεν είναι ταινίες για όλη την οικογένεια, κανένας δεν θέλει να τις δουν τα παιδιά του (ούτε εγώ!)
και ποτέ κανένα κανάλι δεν πρόκειται να τις προβάλει σε ώρες απογευματινές & μεγάλης ακροαματικότητας.
Είναι οι ταινίες που έχουν συμβάλει ιδιαίτερα στην κυρίασχη σημασία της έννοιας "λεσβιακό" στη χώρα μας.
Aν έχετε να προσθέσετε κάτι, Επικοινωνήστε !
* Hardcore, Ντένης Ηλιάδης, 2004
παίζουν: Κατερίνα Τσάβαλου, Δανάη Σκιάδη, Ιωάννης Παπαζήσης και Όμηρος Πουλάκης
Σκληρή δραματική Ελληνική ταινία, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Αλέκας Λάσκου. Για δύο δεκαεξάχρονα
κορίτσια, τη Νάντια και τη Μάρθα, που μπλέκουν με την πορνεία. Μεταξύ τους αναπτύσσεται ένας πολύ στενός
συναισθηματικός δεσμός και η προσπάθειά τους να ξεφύγουν από το φαύλο κύκλο που μπήκαν τις δένει ακόμα
πιο πολύ και τις φτάνει στα άκρα. Οι κριτικές δεν είναι οι καλύτερες, εκτός από την ενδιαφέρουσα ερμηνεία της
Δανάης - που σπουδάζει ακόμα στο Εθνικό. Συγχρηματοδότηση του ΕΚΚ.
στους κινηματογράφους από 12 Μαρτίου 2004
Μάλλον οι παράγοντες της ταινίας δεν θα θέλουν τη γνώμη μας, αλλά απλά ενημερωτικά, για όποια δεν το κατάλαβε,
εδώ και 2 δεκαετίες τουλάχιστο οι περισσότερες νεαρές ελληνίδες λεσβίες φεύγουν στο εξωτερικό για σπουδές (από όπου
πολλές δεν γυρίζουν ποτέ στον ελληνικό μεσαίωνα), ή τουλάχιστο στη μεγάλη πόλη όπου δουλεύουν μεροκάματο και χτίζουν
τη φτωχική φωλίτσα τους, αλλά είναι κυρίες της εαυτής τους. Τις βλέπετε περισσότερο σε επαγγέλματα εστίασης & ιδιωτικών
ταχυδρομείων (αν είχατε μάτια), ενώ όσες πετυχαίνουν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα μετά απο λίγα χρόνια αποκτούν τη
δημοσιουπαλληλική εικόνα και δεν φαίνονται τόσο.
Οι Γυναίκες που Ζητούσαν τον 'Ερωτα, 1975
Παραγωγή: Βύρων Κουρουνιώτης. Σκηνοθεσία- Σενάριο: Ηλίας Μυλωνάκος. Φωτογραφία: Πέτρος
Καραβίδογλου.
Ηθοποιοί: Αγγέλα Γιάννου, Χάρης Τρύφωνας, 'Αγγελος Σερέτης, Ντόρα Ρούσου, 'Αρτεμις Λάβδα.
Μια γυναίκα σκοτώνει και ληστεύει έναν ηλικιωμένο άντρα. Στη συνέχεια, μαζί με την ερωμένη και
συνένοχό της καταφεύγει σε κάποιο νησί. Εκεί ένας νεαρός που θέλει να πιάσει τη καλή, καταλαβαίνει τί
παίζεται, κλέβει τα κλοπιμαία και ξελογιάζει την ερωμένη, με σχέδια να την κάνουν από το νησί. Ο μεγάλος
αδερφός του όμως είναι ο αστυνομικός ..
(νόμιζα ότι οι ελλ. ταινίες με αναπόφευκτο κεντρικό ήρωα τον ηρωϊκό αστυνόμο είχαν βγει από τη μόδα με
τη μεταπολίτευση.. αλλά ίσως όχι και για τα blue video)
Σεξομανία (Το παρελθόν της γυναίκας μου ή Μια γυναίκα με παρελθόν), 1974.
παραγωγή: Art Films. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Παπακωσταντής και Μάριος Ρετσίλας. Σενάριο: Βασίλης
Μανουσάκης, Γιάννης Τσιώτης και Γιώργος Σιώτης. Φωτογραφία: Δημήτρης Παπακωνσταντής και Κώστας
Καπνίσης.
Ηθοποιοί: Μαρία Ιωαννίδου, Βασίλης Μητσάκης, Ρένα Κοσμίδου, Γιώργος Αρμαδώρος, Σταύρος Φαρμάκης.
(ο τίτλος κι η παραγωγός εταιρεία αποτελούν εξαιρετικές ενδείξεις του ήθους και της κατηγορίας
της ταινίας)
"Λεσβιακός Αύγουστος" (Λεσβιακός 'Ερωτας ή Οι Λύκαινες), Ερρίκος Ανδρέου, 1974.
Παραγωγή: Art Films. Σενάριο: Πέτρος Αναγνωστόπουλος. Ηθοποιοί: Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος
Χριστοδούλου, Μπάμπης Αλατζάς, Ρένα Κοσμίδου, Τζοάννα Παππά, Σταύρος Φαρμάκης, κ.α.
Η νεαρή δεύτερη γυναίκα κάποιου έχει μια "παράνομη" κρυφή σχέση με την κόρη του, η οποία κόρη όμως τα
φτιάχνει με κάποιον παντρεμένο με τη Δανδουλάκη. Ο πρώτος κάποιος ανακαλύπτει τη λεσβιακή σχέση, αλλά
τον φαρμακώνει η σύζυγος, ο δεύτερος κάποιος ανακαλύπτει τη δολοφονία και η δικιά του (η κόρη του πρώτου)
προσπαθεί να τον μαχαιρώσει, ανεπιτυχώς όμως, .. και φυσικά αποκαθίσταται η "δικαιοσύνη". - το όλο σκηνικό
είναι σε ένα ελληνικό νησί, ο πρώτος κάποιος είναι ζωγράφος κι ο δεύτερος ψαράς, κι η ολη ταινία μυρίζει
αρκετά "εξαγώγιμο blue video" - Ελλάς το μεγαλείο σου!
|