* Υπάρχει ελληνική λεσβιακή ιστορία ; Φυσικά και υπάρχει, κι είναι τόσο παλιά.. όσο κι η λυρική ποίηση :-) Αλλά από την εποχή της Σαπφούς μέχρι τις πρώτες παραλληλίες λεσβιακών και φεμινιστικών ομάδων και τα σχεδόν κρυφά μπαράκια που ήταν στέκια λεσβιών στα τέλη της δεκαετίας του '70, στον 20ο αιώνα !!! - δεν έχουμε βρει καμιά πληροφορία.

Σήμερα:
Οι γυναίκες που αγαπούν γυναίκες προσπαθούν να επιβιώνουν όσο γίνεται καλύτερα. Οι οικογένειες καταγωγής από τις οποίες υποτίθεται ότι υποστηρίζονται οι νεώτερες εξακολουθούν να είναι στην πλειοψηφία τους ομοφοβικές, όπως κι η γενικότερη ελληνική κοινωνία, πιστεύοντας σε στερεότυπους μύθους που αναπαράγουν οι ίδιοι (για παράδειγμα: οι λεσβίες δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, γιατί τους το απαγορεύουμε!) σε ένα φαύλο κύκλο που κανείς δεν θέλει να σπάσει, ιδιαίτερα με τον τρομερό φόβο αντιπαράθεσης στην παντοδύναμη ελληνική εκκλησία.
'Ετσι οι διεθνείς συνθήκες που έχει αποδεχτεί η ελλάδα και η νέα νομοθεσία ισότητας και δικαιωμάτων που δημιουργείται σαν συνακόλουθο, μένουν κενά γράμματα. Ιδιαίτερα αφού ακόμα και στις ίδιες τις συνθήκες οι λεσβίες δεν υπάρχουν.. παραμένουμε πάντα η ευκολότερα παραλειπόμενη αφανής ομάδα..
Κανένας "αρμόδιος" υποστηρικτικός φορέας (ισότητας, καταπιεσμένων κοινωνικά αποκλεισένων ομάδων..) δεν μας "ξέρει", δεν μας αναφέρει στις αρμοδιότητές του, και συνακόλουθα δεν μας υποστηρίζει. Με πρώτη και χειρότερη τη Γενική Γραμματεία Ισότητας (γυναικών).
Η ευκολότερη άμυνα παραμένει λοιπόν η σιωπή κι η αφάνεια. Ουσιαστική υποστήριξη δεν υπάρχει.. εκτός από κάτι .. αχνά φωτάκια στο δάσος των μεγαλύτερων πόλεων, τα οποία δυναμώνουν αργά αλλά σταθερά, σε πείσμα κάθε αντιξοότητας (κι είναι πολλές..)
Κάποιες γυναίκες τολμούν και σπάνε τον κύκλο της σιωπής και της αφάνειας, πιο εύκολα ομαδικά, ενώ στις πόλεις που έχουν πανεπιστήμια λειτουργούν άτυπες παρέες λεσβιών και φιλικών ομάδων, στις μεγαλύτερες πόλεις υπάρχουν σχεδόν σταθερά νυχτερινά στέκια, η Ερεσός είναι αποδεκτό λεσβιακό θέρετρο και για τις ελληνίδες που δεν φοβούνται πια να το επισκευτούν, ή τουλάχιστο αρκετές ελληνίδες δεν το φοβούνται το ίδιο όπως παλαιότερα.
Αρκετές από τις νεαρές στις μεγάλες πόλεις είναι πιο άνετες και λιγότερο ομόφοβες κι υπάρχουν ακόμα και λεσβιακές οικογένειες!!! Ολα αυτα δίνουν μια εικόνα.. καλούτσικη, αλλά μην στοιχηματίζετε. Η εσωτερικευμένη ομοφοβία, ο κοινωνικός αποκλεισμός, ο φόβος στη δουλειά, στην οικογένεια και στη γειτονιά εξακολουθούν να θερίζουν. Οσες γυναίκες είχαν αποδράσει σε πιο φιλικούς τόπους του πλανήτη και γυρίζουν τώρα πιστεύοντας την καλή εικόνα και τα "ευρωπαϊκά" δικαιώματα, απογοητεύονται οικτρά. Ακόμα και μέσα στις ελάχιστες λεσβιακές ομάδες (ή τμήματα ομάδων) η υποστήριξη είναι πολύ-βασική (συναντήσεις και λίγη κουβέντα), καθόλου οργανωμένη ούτε συνειδητή (ως υποστήριξη) και κυριολεκτικά εξαρτάται μόνο από προσωπικό ελεύθερο χρόνο, προσωπική διάθεση και προσωπικές συμπάθειες.
Μη έχοντας καμιά εκπαίδευση κανένα συγκεκριμένο στόχο & απολύτως καμιά υποστήριξη, ακόμα κι οι ορκισμένες αγωνίστριες δεν μπορούν να καταφέρουν πολλά, άσε που μετά την πρώτη ντουζίνα επιθέσων από τις ίδιες γυναίκες που προσπαθούν να υποστηρίξουν.. μαζί με τις βαρύτερες επιθέσεις από τους "πατεράδες" και τους "επαγγελματίες ακτιβιστές" της "gay" "κοινότητας" .. δεν γλυτώνουν το μόνιμο burnout.

Οι μικτές οργανώσεις θέλουν τις γυναίκες πειθήνιες εργατικές γραμματείς, χωρίς απαιτήσεις (σε διαιώνιση της αφάνειάς τους.. ) και προωθούν σχεδόν -αποκλειστικά ανδρικά αιτήματα, παρά κάποιες χλωμές προσπάθειές τους να φαίνεται αλλιώς.. (* Δώστε μου ένα καθαρά γυναικείο αίτημα μιας ελληνικής "μικτής" οργάνωσης, να το αναφέρω εδώ άμεσα ως φωτεινή εξαίρεση).
Ακόμα κι οι ελάχιστες οργανώσεις που τυχαίνει να έχουν και μια ή δυο γυναίκες στα διοικητικά τους (επειδή κανουν υπερδιπλάσια δουλειά απο τους άνδρες..), ούτε που σκέφτονται να οργανώσουν κι ένα γυναικείο τμήμα.

Η Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας συναντιέται κάθε Τρίτη και συζητάει για οτιδήποτε μας απασχολεί. Eίναι ανοιχτή σε κάθε γυναίκα, σλλ ισχύουν τα παραπάνω αναφερόμενα περί έλλειψης βασικού στόχου και σχετικής εκπαίδευσης (τουλάχιστο σε συνειδησιακό επίπεδο) για την υποστήριξη των νεο-επικοινωνούντων γυναικών. (αν την πετύχετε μια δυσκολη βραδιά.. ξαναδοκιμάστε!). Κάνει καλή δουλειά, διοργανώνει δημόσιες εκδηλώσεις, ετήσια πάρτυ μόνο-για-γυναίκες, καλλιεργεί καλές σχέσεις με φιλικές κοινωνικές ομάδες, συμμετέχει σε αντιρατσιστικές εκδηλώσεις..

*** έρευνα & αφιέρωμα: ελληνίδες λεσβίες σήμερα ! - 27 αιώνες μετά τη Σαπφώ ..

* μαζεύουμε υλικό ..
στείλτε μας πληροφορίες για στέκια, μπαρ, πώς ζουσαν οι γυναίκες που αγαπούν
γυναίκες στην Ελλάδα τους περασμένους αιώνες? - Ιδιαίτερα μέχρι και τον 20ο.
Από το 2000 έχουμε αρκετές πληροφορίες, αλλά φυσικά είναι πάντα ευπρόσδεκτες
και οι δικές σας ιστορίες, απόψεις και βιώματα.
Στείλτε μας ιδιαίτερα:
- πληροφορίες που λείπουν από εδώ, και διορθώσεις για ότι δεν γράψαμε σωστά
- ιδιαίτερα πληροφορίες για οτιδήποτε εκτός αθήνας
- αναφορές σε κάθε υπάρχον σχετικό υλικό (διαδίκτυο, βιβλιογραφία, έντυπα)
- δικές σας περιγραφές για δημοσίευση (βλέπε και όδηγίες δημοσίευσης)

* Λεσβιακή ομάδα Κρήτης ...
'Ακμασε λίγο πριν το τέλος του 20ου αιώνα.. Αλλά στον τόπο μας τέτοιες προσπάθειες πετυχαίνουν μόνο με πολύ προσωπική δουλειά (και έκθεση), από ελάχιστους ανθρώπους.. οι οποίοι κουράζονται, δέχονται επιθέσεις από εχθρούς και όχι-και-τόσο-εχθρούς, αντιμετωπίζουν τη συνολική ομοφοβία της κοινωνίας αλλά και των ίδιων των λεσβιών.. Και αργά ή γρήγορα αναγκάζονται να κοιτάξουν περισσότερο τις προσωπικές τους ανάγκες, τη δουλειά τους και την οικογένειά τους. Δυστυχώς ένα σενάριο πολύ συχνό στις ελληνικές λεσβιακές ομάδες - και ακόμα δυστυχέστερα, ένα από τα καλύτερα πιθανά σενάρια στην ελληνική πραγματικότητα.
Τα βασικά μέλη της ομάδας λειτουργούν ακόμα και πάντα στη βάση της αμοιβαίας υποστήριξης, κι ενώνουν φιλικά κι υποστηρικτικά αρκετές γυναίκες στην μεγαλόννησο. (2004) Μπορείτε να τους στείλετε φιλικό μήνυμα στην λίστα των Σαπφίδων (βλέπε Σαπφική επικοινωνία). Μην επικοινωνήσετε αν ζητάτε μόνο (υποστήριξη ή οτιδήποτε) και δεν είστε έτοιμες να προσφέρετε αμοιβαία κι ισότιμα.

πηγές - τεκμηρίωση:
- .. προσωπικές μαρτυρίες .. &
- η λεσβιακή Ομάδα Κρήτης στις ιστοσελίδες του Ροζ-Μωβ (αντίγραφο στο qrd.org)
- 27η Ιουνιου: Παγκοσμια Ημερα Ομοφυλοφιλης Υπερηφανειας - κείμενο της Ομάδας Κρήτης με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα για τους Ομοφυλόφιλους (1996).

νεώτερο παράρτημα: Οκτώβρης 2006 και φυτρώνει μια νέα ομάδα Κρήτης, η ΑΛΟΗ (βλ.Οδηγοί-Κρήτη). Τους ευχόμαστε τα καλύτερα! Και βέβαια δεν θα πάθουν τίποτα ανα σεβαστούν κι εξερευνήσουν την λεσβιακή ιστορία της Κρήτης

η ομάδα λεσβιών που έφυγε απο το ΑΚΟΕ (ή που προέκυψε από τη διάλυση ? .. )

η ομάδα της Ρωμανού Μελωδού ..
βλέπε και Λεσβιακό Κίνημα (Ιστορία & όχι μόνο..), από την Ειρήνη Πετροπούλου.

ομάδα μοτοσυκλετιστριών
ήτανε κάποτε ('90s) κάποιες γυναίκες εποχούμενες κυρίως με δίτροχα, .. κι έκαναν εκδρομές στα περίχωρα της πρωτεύουσας. Δεν θυμάμαι πού άκουσα γι αυτές.. πήγα μαζί τους μια εκδρομή στη Βραυρώνα, στο ιερό της Αρτέμιδας. Ητανε καλοκαίρι.. κι έπρεπε να είχαμε μαζί τη φίλη με την κάμερα.. να μας σώσει την αντίδραση παραθεριστών και καταστηματαρχών στην παραλία της Λούτσας καθώς παρέλαυναν στο μοναδικό παραλιακό δρόμο ένα σωρό διαφορετικά δίτροχα με περήφανες αμαζόνες.. οι πιο πολλές σε ζευγάρια, με τα σορτσάκια τους και τα σκούρα γιαλιά τους... Λίγες βδομάδες μετά έκαναν άλλη μια εκδρομή στο ιερό της Ελευσίνας, μα δεν κατάφερα να πάω. Από τότε δεν ξανάκουσα τίποτα γι αυτές, μέχρι που πρόσφατα με ρωτούσε κάποια φίλη τί απέγιναν. Δεν έκαναν δηλώσεις για το σεξουαλικό τους προσανατολισμό, ούτε απαιτούσαν να κάνουμε κι εμείς για να συμμετέχουμε στις εκδρομές τους.
Οποια φίλη γνωρίζει τουλάχιστο τις χρονιές που υπήρχε αυτή η ομάδα, καθώς και πιθανές συνδέσεις της με άλλες γυναικείες ομάδες, θα μας υποχρεώσει να μας συμπληρώσει τις πληροφορίες αυτές.
Λίγα χρόνια αργότερα (2002 ή/& 03 ) εμφανίστηκαν κάποιες νέες γυναίκες στο φόρουμ GreekLesbiansCommunity και στο σαλονάκι μας, και ζητούσαν και πάλι παρέα για εκδρομές με δίκυκλα κάθε κυβισμού. Το χειμώνα δεν κάνουν εκδρομές, όπως είναι αναμενόμενο, αλλά τώρα που είναι 'Ανοιξη.. πάμε στοίχημα ότι γυαλίζουν τις μηχανές τους κι ετοιμάζονται για εξορμίσεις στα λουλούδια που ανθίζουν..
Για επικοινωνία μαζί τους αφήστε μήνυμα στο χώρο μηνυμάτων τους... ή/και ...

META & Cyberdykes - η ομάδα εκδηλώσεων της Μαρίας Cyber, πολύ προχωρημένη για την εποχή που εμφανίστηκε .. 'Εκανε πάρτυ, συμμετείχε στα πρώτα ελληνικά Pride και

* "Madame Gou", λεσβιακό περιοδικό που κυκλοφόρησε στην Αθήνα σε ελάχιστα τεύχη (4 ή 6 ?) κάπου μεταξύ 1993 (?4) - 1996. Το αρχείο της Λεσβιακής Ομάδας Αθήνας έχει κάποια απο αυτά όπως επίσης και το Γυναικείο Αρχείο Δελφύς

* "Οι Λεσβίες στην Ελλάδα", άρθρο που στάλθηκε στις αρχές του 1996 στο γερμανικό περιοδικό IHRSINN από τις γυναίκες του ελληνικού περιοδικού "Madame Gou".
http://www.geocities.com/WestHollywood/2225/lmgr.html
αντίγραφο: http://www.qrd.org/qrd/www/world/europe/greece/roz_mov/lmgr.html

* τα μπαράκια
Πόσα υπήρξαν άραγε? Και τί ακριβώς.. πώς λειτούργησαν δηλαδή.. και πώς κατάφεραν να εξαφανιστούν τα περισσότερα από προσώπου γης κι ακόμα κι από τις μνήμες των θαμώνων τους.. και ταυτόχρονα να φοβίσουν τόσο πολύ τις γυναίκες που να μην θέλουν ούτε να τα ακούσουν?
Μέρχι και τη δεκαετία 1990s υπήρχαν σε κεντρικές και πυκνοκατοικημένες γειτονιές της Αθήνας μικρά σκοτεινά μπαράκια, τα περισσότερα σχεδόν ανώνυμα - ενώ για τις γνωρίζουσες το όνομά τους είχε κωδικοποιημένη σημασία, συχνά (άλλα όχι πάντα) γυναικείας ιδιοκτησίας (οπότε αντί για οποιοδήποτε όνομα, αναφερόταν ως "το μπαρ της Μαρίας ή της Καίτης..), όπου μαζευόντουσαν οι γνωστές της ιδιοκτήτριας (ή κάποιας σερβιτόρας) και οι γνωστές τους.. σε αναζήτηση κοινότητας και βεβαια γνωριμιών "κατάλληλων". Η γενικότερη ποιότητα των περισσότερων χώρων δεν ήταν η καλύτερη δυνατή, αφού ακόμα και οι θαμώνες όσο και οι ιδιοκτήτριες ένοιωθαν ότι χρωστούσαν να ντρέπονται γι αυτά, ενώ σε ορισμένα έπινες μόνο μπόμπες και μπορούσες να βρεις κάθε παρανομία (εάν σε σύστηναν "γνωστές").
Το λυπηρό είναι ότι σήμερα (2007), Υπάρχουν ακόμα λεσβίες θαμώνες που έχουν την ίδια εντύπωση για όλα τα "δικά μας" μαγαζιά, και πολύ χειρότερα, ιδιοκτήτριες που λειτουργούν το μαγαζί τους με τα ίδια αισχρά κριτήρια. Οι Σαπφίδες συμβουλεύουν να αποφεύγετε τέτοια μαγαζιά, μην ξεχνάτε ότι τα δικά μας χρήματα τα διαιωνίζουν, κι αν δείτε καμιά γνωστή Σαπφίδα εκεί μέσα να την τραβήξετε έξω αμέσως! Τα πιο γνωστά από αυτά αναφέρονται στους Σαπφικούς οδηγούς με την ένδειξη προσοχή, ιδιαίτερα στο τί πίνετε εκεί. Aλλα δυστυχώς δεν μπορούμε να τα ξέρουμε όλα. Επιστροφή στην ιστορία όμως..
Υπήρξε κάποτε κάποιο μπαράκι στην Κυψέλη, που μαζεύονταν γυναίκες.. λέει η Κατίνα.. κάπου στα '70-80 αλλά δεν ξέρει να μας πει περισσότερα. (κάτι παρόμοιο μάλλον και στα '90.. αλλα με τις ίδιες τυψεις και μυστικότητες των '70..)
Υπήρξε επίσης το Mexico, στην Καλλιθέα,
το "Σύρε κι 'Ελα", μουσικό μπιστρό .. με καλό ύφος που γενικά δεν "καρφωνόταν".. αρκεί να μην έμπαινες μέσα πρώτη φορά με συνοδό γυναίκα, κι οι δυο άγνωστες στους "χώρους".. την ώρα που ήταν γεμάτο με γυναίκες "γνωστές" !!!
.. ο πρόδρομος της "Πόρτας", το Λίζαρντ, που αν το πιστεύετε υπήρξε κάποτε σχεδόν αμιγώς λεσβιακό στέκι.. .. το Τελεία και Παύλα που ποτέ δεν σεβάστηκε τις πελάτισσές του, .. το FairyTale που αγαπήσαμε πολύ, αλλά που δεν υποστηρίξαμε αρκετά.. έκλεισε στα 9α γενεθλιά του τον Απρίλιο 2005
τα πιο καινούρια τα ξέρετε..

* Ανοιξη 1998, το πρώτο λεσβιακό θεατρικό! - Lesbian Blues, από 6 γυναίκες και τη Χριστιάνα Λαμπρινίδη
Η σκληρο-συντηρητική ελληνική κοινωνία δεν το δέχτηκε καθόλου πολιτισμένα.. τα ΜΜΕ το έθαψαν τελείως, ενώ οι γυναίκες δέχτηκαν απειλές και επιθέσεις. Το αντίστοιχο βιβλίο και το βίντεο δεν κυκλοφόρησαν ποτέ στην Ελλάδα (μέχρι σήμερα, Μάιος 2005!)
σχετικές δημοσιεύσεις..
"Το αόρατο θέαμα", Ιός, Μικρό, 4/4/1998
..

Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2000
κάτι γίνεται.. αρχίζει να αλλάζει το τοπίο.. τουλάχιστο στην Αθήνα. αρχίζει να οργανώνεται η Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας, δημιουργείται η πρώτη σελίδα "της Σαπφώς και των Σαπφίδων", κι πρώτη ελληνική ταχυδρομική λίστα "της Σαπφώς", καθώς και το ηλεκτρονικο φόρουμ GreekLesbiansCommunity.
Να δείς τί σού 'χω για μετά..

* Οι δικές μας οι Σαπφίδες πρωτοεμφανίστηκαν στο ελληνικό διαδίκτυο στις σελίδες αυτές (και στις παλαιότερες τοποθεσίες τους) απο το Δεκέμβριο του 2000. Από τότε, κι ιδιαίτερα απο το 2002, θα βρείτε την ιστορία μας καταγγεγραμμένα στα Σαπφικά Νέα
.. περισσότερα για την ιστορία των Σαπφίδων.. (σύντομα ελπίζουμε)

* Πορεία στην Eλληνική πραγματικότητα - μια προσωπική απολογία, Δεκέμβρης 2001
... περισσότερα (και πιο πρόσφατα!) κείμενα γυναικών που αγαπούν γυναίκες θα βρείτε από το Σαπφικό Λόγο, ή/και στα Κείμενα ανά συγγραφέα.. και βεβαια και αναζητώντας σχετικές λέξεις στους ηλεκτρονικούς καταλόγους..

Ιούλιος 2002
Η Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας συμμετέχει στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ της Αθήνας, με δικό της περίπτερο, και με βοήθεια στην οργάνωση. Σας φαίνεται λίγο? Δεν σας είδα στο περίπτερο της ομάδας.. Και φυσικά δεν σας είδε κανένας.

To φθινόπωρο δημιουργείται η LGBT ομάδα Κέρκυρας!
www.geocities.com/corfulg

Μάρτιος 2003
Το ιδρυτικό του Ελληνικού τμήματος της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών συμπεριλαμβάνει ανοιχτή συζήτηση για τα λεσβιακά αιτήματα της ΠΠΓ. Λεσβιακές ομάδες συμμετέχουν ενεργά στο ελληνικό τμ. ΠΠΓ. Και στο Πολύχρωμο φόρουμ για τα ΛΟΑΤ δικαιώματα.

Απρίλης/Μάιος 2003
στo Πανόραμα Ομοφυλόφιλου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και στην προβολή ταινιών της Λεσβιακής Ομάδας Αθήνας συμπεριλαμβάνονται και ελληνικές λεσβιακές ταινίες μικρού μήκους. Είπατε τίποτα?

Σεπτέμβριος 2003
Η Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας και οι Λεσβίες-σε-Δράση συμμετέχουν με κοινό περίπτερο στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ Ρεθύμνου. Τα έντυπα γίνονται ανάρπαστα, κι οι πολύχρωμες γυναικείες φωτογραφίες η ατραξιόν για τους νέους άνδρες, ενώ ελάχιστες γυναίκες τολμούν να πλησιάσουν. Είναι η πρώτη ΛΟΑΤ συμμετοχή στο Ρέθυμνο και η πρώτη εμφάνιση εκτός Αθήνας-Θεσσαλονίκης!

Νοέμβριος 2003
δεκάδες λεσβίες και περισσότεροι ομοφυλόφιλοι άνδρες συμμετέχουν στην διαμαρτυρία για το φιλί μπροστά στα media στην είσοδο του ΕΣΡ - φωτό ..
το αυτό στο γκέη μπλόκ που συμμετέχει στην πορεία του Πολυτεχνείου - φωτό ..

Δεκέμβριος 2003
μέλη λεσβιακών ομάδων συμμετέχουν στις ενημερώσεις .. και ημερίδες, και καταθέτουν.. ότι νομίζει η καθεμιά. Κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά το κλασικό λεσβιακό βιβλίο της Ραντκλιφ Χώλ "το πηγάδι της μοναξιάς"

Ιανουάριος 2004
είναι η σειρά της Λεσβιακής ομάδας Αθήνας να συντονίσει το μηνιαίο Πολύχρωμο φόρουμ

Μάρτιος 2004
η ομάδα Αθήνας και αρκετές άλλες λεσβίες συμμετέχουν περήφανα στο γκέη-μπλοκ στην αντιπολεμική πορεία ..

την Ανοιξη και το καλοκαίρι εμφανίζονται λες-γκέη ομάδες που ξεκίνησαν με πρωτοβουλίες γυναικών στη Χίο και στην Κεφαλονιά

* κα. Μαρία, μια γιαγιά σαν όλες τις άλλες. Μια ελληνίδα μαμά μιας λεσβίας έχει μια τουλάχιστο σημαντική συμβουλή για όλες τις ελληνίδες μαμάδες.. (Σεπτέμβριος 2004)

* 2005
Το Γενάρη ψηφίστηκε επιτέλους ο νόμος "περί ίσης μεταχείρισης" που προστατεύει ρητά από διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού στην αποσχόληση και στην εργασία, σύμφωνα με την οδηγία 78/2000 της ΕΕ !
.. και ΔΕΝ είναι ο πρώτος ελληνικός νόμος που αναφέρει προστατευτικές διατάξεις λόγω διαφορετικής σεξουαλικότητας, αλλα οι αθέμιτες προσπάθειες κράτους, τύπου, δικαιοσύνης και κάθε άλλου αρμόδιου και αναρμόδιου φορέα να μην ακουστούν ποτέ πουθενά αυτοί οι προστατευτικοί νόμοι έχουν κάνει τη δουλειά τους.. Φυσικά το υπουργείο θρησκείας που ελέγχει απόλυτα την εκπαίδευση, και οι υποστιρικτικές του επιχειρήσεις έχουν θριαμβεύσει γιά άλλη μια φορά στην επιβολή της άγνοιας και του σκοταδισμού στην ελληνική κοινωνία..

Ελληνικό διαδίκτυο, 1η Μαρτίου 2005. Μετά από σχόλιο φίλης μας που δημοσιεύτηκε πρόσφατα σε επιδοτούμενο έντυπο .. υποτίθεται φιλικό μας.. " μετά τη Σαπφώ δεν υπάρχουν άλλες επώνυμες ελληνίδες λεσβίες.. " Το αφιέρωμα αυτό είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στην κα. ... που δημοσίευσε κι έπειτα μας εξήγησε φιλικά ότι δεν εννούσε ακριβώς αυτό .. Ελπίζουμε να το εξηγήσει και σε όλους τους αναγνώστες της. Την ευχαριστούμε απο καρδιάς για την αφορμή για αυτό το αφιέρωμα! Ελλάδα,

Στις 25 Ιουνίου 2005 έγινε στην Αθήνα ένα αληθινά ανοιχτό Φεστιβάλ Περηφάνειας με τη συμμετοχή αρκετών γυναικών (ίσως λίγο περισσότερων απο τους άνδρες.. σίγουρα πολύ περισσότερη συμμετοχή των γυναικών στην οργάνωση και σε όλες τις δουλειες του φεστιβαλ.. απο την πρώτη ιδέα μέχρι την καθαριότητα και την ασφάλεια της πλατείας.. )

Τέλη Σεπτεμβρίου 2005, εμφανίζεται το εντυπάκι της Σαπφικής Φωνής (.. ) για πρώτη φορά σε εκδήλωση γυναικείων ομάδων ενάντια στη βία κατά των γυναιών (Αθήνα, Γκάζι) και στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ Ρεθύμνου.